روش هوشمندانهتری برای گرم کردن ابزارهای نیمههادی
اکثر دستگاههای نیمههادی هنوز از روشهای قدیمی برای گرم کردن استفاده میکنند؛ آنها از روشهای حرارتدهی تبادلی یا مقاومتی استفاده میکنند. در واقع، این روشها باعث هدررفت انرژی زیادی میشوند؛ چرا که برای گرم کردن هر اینچ مکعب از هوای داخل دستگاه، انرژی زیادی صرف میشود.
ما روش بهتری پیدا کردهایم: استفاده از امواج مادون قرمز کوتاهموج.
در این روش، امواج مادون قرمز مستقیماً به سمت قطعات کاری اعمال میشوند. این موضوع مانند تفاوت بین گرم کردن کل خانه با استفاده از بخاری، و گرم کردن فقط دستها با استفاده از پد گرمایشی است. در این روش، انرژی کمتری مصرف میشود؛ چرا که فقط قسمتهایی که نیاز به گرم شدن دارند، گرم میشوند.
نیاز به سرعت
هنگام انتخاب عناصر مناسب برای دستگاه، موضوع اصلی، میزان گرمای تولید شده در هر سانتیمتر مربع است.
با استفاده از لامپهای مادون قرمز با توان بالا، زمان گرم شدن دستگاه تقریباً فوری است؛ یعنی چند ثانیه، نه چند دقیقه. این بدان معناست که ابزارهای شما در حالت انتظار نخواهند ماند و انرژی زیادی مصرف نخواهند کرد.
جزئیات مربوط به مواد
ما از غلافهای کوارتزی با پوششهای ویژه برای تنظیم طیف تابش استفاده میکنیم. این موضوع بسیار مهم است؛ چرا که امواج مادون قرمز کوتاهموج به عمق مواد نفوذ میکنند، و این دقیقاً چیزی است که برای سطوح مورد استفاده در اتاقهای پاک، ضروری است.
همچنین، برای اتصالات، بهتر است از اتصالات طلاکوب استفاده کنید؛ این کار از اکسیداسیون جلوگیری کرده و مانع از اختلال در مقاومت الکتریکی میشود.
مزایا و معایب
هیچ چیز کامل نیست.
استفاده از امواج مادون قرمز برای سیاره و همچنین برای کاهش هزینههای برق بسیار خوب است؛ چرا که میزان انرژی مصرفی کاهش مییابد. اما مشکل اینجاست که امواج مادون قرمز جهتدار هستند؛ یعنی این امواج به صورت پرتویی هستند، نه به صورت پراکنده.
اگر دستگاه شما دارای طراحی خاصی باشد، نمیتوانید به سادگی لامپها را در آن قرار دهید و انتظار داشته باشید که دمای همه قسمتها یکسان باشد. باید دقت کنید که لامپها را در جای مناسب قرار دهید؛ در غیر این صورت، نقاط سردی در دستگاه ایجاد خواهد شد.
همچنین، مراقب باشید که توان لامپها را بیش از حد افزایش ندهید؛ چرا که این کار میتواند باعث ذوب شدن پنجرههای پلیمری یا اختلال در سیستمهای آببندی دستگاه شود. کل موضوع، یافتن تعادل مناسب بین گرمای تولید شده و توانایی دستگاه در تحمل آن است.