چگونه میتوانید منبع گرمایشی مادون قرمز مناسبی برای حمام خود انتخاب کنید؟
این یکی از اشتباهات رایجی است که همیشه میبینم: مردم فکر میکنند که در مورد لامپهای مادون قرمز، هرچه توان لامپ بیشتر باشد، بهتر است. آنها قویترین لامپ موجود را انتخاب کرده و فکر میکنند کارشان تمام شده است.
اما اینطور نیست. اگر توان زیادی را به یک اتاق کوچک اعمال کنید، این کار باعث نمیشود اتاق گرمتر شود؛ بلکه فقط باعث هدر رفتن انرژی و خراب شدن سریعتر لامپها میشود. مهم این است که تعادل مناسبی بین اندازه اتاق و مواد موجود در آن برقرار شود.
انتخاب توان مناسب
شما میخواهید که گرمای لامپ بلافاصله روی پوستتان احساس شود، نه اینکه گرمای شدیدی باعث عرق کردن شما شود.
اگر حمام شما کوچک باشد (کمتر از ۴ متر مربع)، یک لامپ با توان ۴۰۰ تا ۶۰۰ وات کافی است. این اتاقهای کوچک، گرما را در خود نگه میدارند. اما اگر از لامپی با توان ۱۰۰۰ وات استفاده کنید، نقاط گرمی ایجاد خواهد شد که باعث ناراحتی میشود.
برای حمامهای متوسط (۴ تا ۸ متر مربع)، بهتر است از لامپهایی با توان ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ وات استفاده کنید. چرا؟ چون در این اتاقها تعداد زیادی کاشی، آینه و سایر مواد وجود دارد؛ این مواد مانند اسفنج عمل کرده و گرما را در خود نگه میدارند.
برای حمامهای بزرگ یا فضاهای تجاری، بهتر است از دو لامپ با توان ۱۰۰۰ وات استفاده کنید؛ این کار باعث میشود گرما بهتر در سراسر اتاق پخش شود و گوشههای سردی ایجاد نشود.
مزایا و معایبی که باید بدانید
مزیت لامپهای مادون قرمز این است که آنها شما را گرم میکنند، نه هوای اتاق. به همین دلیل، در حمامهای مرطوب، این لامپها عملکرد بهتری دارند؛ در حالی که هیترهای معمولی نمیتوانند گرمای لازم را فراهم کنند.
اما یک معایب این لامپها نیز وجود دارد: توان بالاتر لامپ باعث مصرف بیشتر برق میشود. قبل از روشن کردن لامپ، حتماً مطمئن شوید که سیستم برقی شما میتواند این بار را تحمل کند.
همچنین، توجه داشته باشید که لامپهایی با توان بالا، گرما را سریعتر منتقل میکنند؛ اما اگر لامپ را هر پنج دقیقه یک بار روشن و خاموش کنید، فیلامنت لامپ خراب خواهد شد.
راه حل ساده این است که از تایمر یا حسگر حرکت استفاده کنید؛ این کار باعث میشود لامپ در زمانی که کسی در اتاق نیست، روشن نشود؛ در نتیجه، هزینههای شما کاهش یافته و عمر لامپها نیز طولانیتر میشود.